غزلیات
از مجموعه اشعار سیدای نسفی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۴۱
تا تو آلوده به خون ساختهای خنجر خویش من برآورده ام از چاک گریبان سر خویش تا تو ای شعله جواله نمودار شدی شمع و پروانه نش…
شمارهٔ ۳۴۲
روز محشر بزم دست سوی افسر خویش بید مجنونم و خود سایه کنم بر سر خویش صدف من نگشادست دهن پیش سحاب خاک مالیده حبابم به لب س…
شمارهٔ ۳۴۳
تا نمودی در گلستان زلف عنبربوی خویش نکهت سنبل نهاده بر زمین پهلوی خویش ماه نو را بر آسمان بسیار می بالد به خود پرده از ر…
شمارهٔ ۳۴۴
ای دل مطیع آن بت مژگان فرنگ باش با ساکنان کعبه مهیای جنگ باش بر روی منعمان غضب آلوده کن نگاه با این گروه ناخن شیر و پلنگ…
شمارهٔ ۳۴۵
اگر بردارد از رخ پرده خورشید جهانتابش شود سنگ فلاخن کهکشان را چرخ مهتابش ز فعل خویش ظالم وقت بیماری کند توبه به هوش باز …
شمارهٔ ۳۴۶
با اهل جاه ناخن زاغ و پلنگ باش در کام شیر اره پشت نهنگ باش در مجلسی که نیست مروت درو مرو در شیشه یی که نیست در او باده س…
شمارهٔ ۳۴۷
گر کشم از سینه خود آه گردون سای خویش بیستون را بر کنم چون گردباد از جای خویش سینه را از داغهای دل چراغان کرده ام دسته گل…
شمارهٔ ۳۴۸
نو خط من می کند بر چرخ مینا فام رقص در شب مهتاب خوش باشد به پشت بام رقص فتنه و آشوب می کردند گرد چشم او میکشان سازند از …
شمارهٔ ۳۴۹
با پریشان روزگاران یار دارد اختلاط مهر نتواند کشیدن در کمند احتیاط سالکان را زیر گردون نیست جای خواب امن خون چندین کاروا…
شمارهٔ ۳۵۰
تفسیر سازد حسن را رویی که دارد خال و خط تأکید معنی می کند بر مصحف اعراب نقط دست شناور کی کند از شورش دریا حذر دارد خطرها…