رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۱
ای در سر زلف تو پریشانیها واندر لب لعلت شکرافشانیها گفتی ز فراق ما پشیمان گشتی ای جان چه پشیمان که پشیمانیها
رباعی شمارهٔ ۲۲
ای دریا دل تو گوهر و مرجان را درباز که راه نیست کم خرجان را تن همچو صدف دهان گشاده است که آه من کی گنجم چو ره نشد مرجان …
رباعی شمارهٔ ۲۳
ای دل بچه زهره خواستی یاری را کو کرد هلاک چون تو بسیاری را دل گفت که تا شوم همه یکتائی این خواستم از بهر همین کاری را
رباعی شمارهٔ ۲۴
ای دوست به دوستی قرینیم ترا هرجا که قدم نهی زمینیم ترا در مذهب عاشقی روا کی باشد عالم تو ببینیم و نه بینیم ترا
رباعی شمارهٔ ۲۵
ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا ای دولت و اقبال من و کار و کیا ای خلوت و ای سماع و اخلاص و ریا بیحضرت تو این همه سوداست …
رباعی شمارهٔ ۲۶
ای شب ، شادی همیشه بادی شادا عمرت به درازیِ قیامت بادا در یاد من آتشی است از صورت دوست ای غصه اگر تو زهره داری یادا
رباعی شمارهٔ ۲۷
این آتش عشق میپزاند ما را هر شب به خرابات کشاند ما را با اهل خرابات نشاند ما را تا غیر خرابات نداند ما را
رباعی شمارهٔ ۲۸
این روزه چو غربا ل ببیزد جان را پیدا آرد قراضهٔ پنهان را جانی که کند خیره مه تابان را بیپرده شود نور دهد کیوان را
رباعی شمارهٔ ۲۹
ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما مستی گردد که روز بیند شب ما ای آنکه گریخت از در مذهب ما گوشش بکشد فراق تا ملهب ما
رباعی شمارهٔ ۳۰
با عشق روان شد از عدم مرکب ما روشن ز شراب وصل دائم شب ما زان می که حرام نیست در مذهب ما تا صبح عدم خشک نیابی لب ما