رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۸۱
جانی و جهانی و جهان با تو خوش است ور زخم زنی زخم سنان با تو خوش است خود معدن کیمیاست خاک از کف تو هرچند که ناخوشست آن با…
رباعی شمارهٔ ۲۸۲
حسنت که همه جهان فسونش بگرفت دردِ حسدِ حسود چونش بگرفت سرخیِ رخت ز گرمی و خشکی نیست از بس عاشق که کشت خونش بگرفت
رباعی شمارهٔ ۲۸۳
چشم تو ز روزگار خونریزتر است تیر مژهٔ تو از سنان تیزتر است رازی که بگفتهای بگوشم واگوی زانروی که گوش من گرانخیزتر است
رباعی شمارهٔ ۲۸۴
چشمی دارم همه پر از صورت دوست با دیده مرا خوشست چون دوست در اوست از دیده دوست فرق کردن نه نکوست یا دوست به جای دیده یا د…
رباعی شمارهٔ ۲۸۵
چنگی صنمی که ساز چنگش بنواست بر چنگ ترانهای همی زد شبها است کآیم بر تو غزلسِرایان روزی وان قول مخالفش نمیآید راست
رباعی شمارهٔ ۲۸۶
چون دانستم که عشق پیوست منست وان زلف هزار شاخ در دست منست هرچند که دی مست قدح میبودم امروز چنانم که قدح مست منست
رباعی شمارهٔ ۲۸۷
چون دلبر من میان دلداران نیست او را چون جان هلاکت و پایان نیست گر خیرهسری زنخ زند گو میزن معشوق ازین لطیفتر امکان نیست
رباعی شمارهٔ ۲۸۸
چون دید مرا مست بهم برزد دست گفتا که شکست توبه بازآمد مست چون شیشه گریست توبهٔ ما پیوست دشوار توان کردن و آسان بشکست
رباعی شمارهٔ ۲۸۹
ترشی تو چرا مگر شکربارت نیست یا هست شکر ولی خریدارت نیست یا کار نمیدانی و سرگشته شدی یا میدانی ز کاسدی کارت نیست
رباعی شمارهٔ ۲۹۰
چیزیست که در تو بی تو جویان ویست در خاک تو دریست که از کان ویست مانندهٔ گوی اسب چوگان ویست آن دارد و آن دارد و آن آن ویس…