رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۷۱
توبه که دل خویش چو آهن کرده است در کشتن بنده چشم روشن کرده است چون زلف تو هرچند شکن در شکنم با توبه همان کنم که با من کر…
رباعی شمارهٔ ۲۷۲
تو سیر شدی من نشدم درمان چیست بنما عوضی خود عوض جانان چیست گفتی که به صبر اجر ایمان داری ای بندهٔ ایمان به جز او ایمان چ…
رباعی شمارهٔ ۲۷۳
تو کان جهانی و جهان نیم جو است تو اصل جهانی و جهان از تو نو است گر مشعله و شمع بگیرد عالم بیآهن و سنگ آن به بادی گرو اس…
رباعی شمارهٔ ۲۷۴
تهدید عدو چه بشنود عاشق راست میراند خر تیز بدان سو که خداست نتوان به گمان دشمن از دوست برید نتوان به خیالی ز حقیقت برخاس…
رباعی شمارهٔ ۲۷۵
جانا غم تو ز هرچه گویی بتر است رنج دل و تاب تن و سوز جگر است از هرچه خورند کم شود جز غم تو تا بیشترش همی خورم بیشتر است
رباعی شمارهٔ ۲۷۶
جانم بر آن جان جهان رو کرده است هم قبله و هم کعبه بدانسو کرده است ما را ملکالعرش چنین خو کرده است کاو دارد که رو چنین ا…
رباعی شمارهٔ ۲۷۷
جان و سر آن یار که او پردهدر است این حلقهٔ در بزن که در پردهدر است گر پردهدر است یار و گر پردهدر است این پرده نه پرد…
رباعی شمارهٔ ۲۷۸
جانی که به راه عشق تو در خطر است بس دیده ز جاهلی بر او نوحهگر است حاصل چشمی که بیندش نشناسد کو مات رخ هزار صاحب خبر است
رباعی شمارهٔ ۲۷۹
جانی که حریف بود بیگانه شده است عقلی که طبیب بود دیوانه شده است میران همه گنجها به ویرانه نهند ویرانهٔ ما ز گنج ویرانه ش…
رباعی شمارهٔ ۲۸۰
جانی که شراب عشق ز آن سو خورده است وز شیره و باغ آن نکو رو خوردهاست آن باغ گلوی او بگیرد گوید خونش ریزم که خون ما او خو…