پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۲۸۲

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

حسنت که همه جهان فسونش بگرفت
دردِ حسدِ حسود چونش بگرفت
سرخیِ رخت ز گرمی و خشکی نیست
از بس عاشق  که کشت خونش بگرفت

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید