رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۱
یارب تو مرا به نفس طناز مده با هر چه به جز تست مرا ساز مده من در تو گریزان شدم از فتنهٔ خویش من آن توام مرا به من باز مد…
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۲
یارب تو یکی یار جفاکارش ده یک دلبرِ بدخویِ جگرخوارش ده تا بشناسد که عاشقان در چه غمند عشقش ده و شوقش ده و بسیارش ده
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۳
آمد بر من دوش مه یغمائی گفتم که برو امشب اینجا نائی میرفت و همی گفت زهی سودائی دولت بدر آمده است و در نگشائی
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۴
آن چیز که هست در سبد میدانی از سِرّ سبد تا به ابد میدانی هر روز بگویم به شبم یاد آید شب نیز بگویم که تو خود میدانی
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۵
آن خوش باشد که صاحب تمییزی بیآنکه بگویند و بگوید چیزی بیگفت و تقاضا برسد مهمانرا تروندهٔ خوش ز صاحب پالیزی
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۶
آن دل که به یاد خود صبورش کردی نزدیکتر تو شد چو دورش کردی در ساغر ما زهر تغافل تا چند تلخیش نماند بس که شورش کردی
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۷
آن را که نکرد ز هر سود ای ساقی آن زهر نبود می نمود ای ساقی چون بود رونده شد نبود ای ساقی میها نوشد ز بحر جود ای ساقی
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۸
آن رطل گران را اگر ارزان کنیی اجزای جهان را همگی جان کنیی ور زان لب خیره شکرافشان کنیی که را به مثال ذره رقصان کنیی
رباعی شمارهٔ ۱۶۵۹
آن روز که دیوانه سر و سودائی در سلسلهٔ دولتیان میآئی امروز از آن سلسله زان محرومی کامروز تو عاقلی و کارافزائی
رباعی شمارهٔ ۱۶۶۰
آن روی ترش نگر چو قندستانی وان چشم خوشش نگر چو هندوستانی پیش قد او صف زده سروستانی پیش کف او شکسته هر دستانی