رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۲۱
آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست چون غرقهٔ ما شدی همه لطف و وفاست گر راست شوی هر آنچه ماراست تراست ور راست نهای چپ ترا…
رباعی شمارهٔ ۱۲۲
آن جان که از او دلبر ما شادانست پیوسته سرش سبز و لبش خندان است اندازهٔ جان نیست چنان لطف و جمال آهسته بگوئیم مگر جانانست
رباعی شمارهٔ ۱۲۳
آن جاه و جمالی که جهانافروز است وان صورت پنهان که طرب را روز است امروز چو با ما است درو آویزیم دی رفت و پریر رفت که روز…
رباعی شمارهٔ ۱۲۴
آن چشم فراز از پی تاب شده است تا ظن نبری که فتنه در خواب شده است صد آب ز چشم ما روان کردی دی امروز نگر که صد روان آب شده…
رباعی شمارهٔ ۱۲۵
آن چشم که خون گشت غم او را جفت است زو خواب طمع مدار کو کی خفته است پندارد کاین نیز نهایت دارد ای بیخبر از عشق که این را …
رباعی شمارهٔ ۱۲۶
آن چیست کز او سماعها را شرف است وان چیست که چون رود محل تلف است میآید و میرود نهان تا دانند کاین ذوق و سماعها نه از نای…
رباعی شمارهٔ ۱۲۷
آن چیست که لذتست از او در صورت وان چیست که بیاو است مکدر صورت یک لحظه نهان شود ز صورت آن چیز یک لحظه ز لامکان زند بر صو…
رباعی شمارهٔ ۱۲۸
آن خواجه که بار او همه قند تر است از مستی خود ز قند خود بیخبر است گفتم که ازین شکر نصیبم ندهی نی گفت ندانست که آن نیشکر …
رباعی شمارهٔ ۱۲۹
آن دم که مرا بگرد تو دورانست ساقی و شراب و قدح و دور، آنست واندم که ترا تجلی احسانست جان در حیرت چو موسی عمرانست
رباعی شمارهٔ ۱۳۰
آن را که بود کار نه زین یارانست کاین پیشهٔ ما پیشهٔ بیکارانست این راه که راه دزد و عیارانست چه جای توانگران و زردارانست