رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۴۱
آنکس که امید یاری غم داده است هان تا نخوری که او ترا دم داده است در روز خوشی همه جهان یار تواند یار شب غم نشان کسی کم دا…
رباعی شمارهٔ ۱۴۲
آنکس که بروی خواب او رشک پریست آمد سحری و بر دل من نگریست او گریه و من گریه که تا آمد صبح پرسید کز این هر دو عجب عاشق کی…
رباعی شمارهٔ ۱۴۳
آنکس که ترا به چشم ظاهر دیده است بر سبلت و ریش خویشتن خندیده است وانکس که ترا ز خود قیاسی گیرد آن مسکین را چه خارها در د…
رباعی شمارهٔ ۱۴۴
آنکس که درون سینه را دل پنداشت گامی دو سه رفت و جمله حاصل پنداشت تسبیح و سجاده توبه و زهد و ورع این جمله رهست خواجه منزل…
رباعی شمارهٔ ۱۴۵
آنکس که ز سر عاشقی باخبر است فاش است میان عاشقان مشتهر است وانکس که ز ناموس نهان میدارد پیداست که در فراق زیر و زبر است
رباعی شمارهٔ ۱۴۶
آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست وان کو کلهت نهاد طرار تو اوست وانکس که ترا بار دهد بار تو اوست وانکس که ترا بیتو کند یا…
رباعی شمارهٔ ۱۴۷
آنکو ز نهال هوست خیزانست چون مست به هر شاخ در آویزانست کز شاخ طرب حاملهٔ فرزند است کو قرهٔ عین طرب انگیزانست
رباعی شمارهٔ ۱۴۸
آن نور مبین که در جبین ما هست وان ضوء یقین که در دل آگاهست این جملهٔ نور بلکه نور همه نور از نور محمد رسولالله است
رباعی شمارهٔ ۱۴۹
آواز تو ارمغانِ نفخ صور است زان قوتِ هر دلی که بس رنجور است آواز بلند کن که تا پست شوند هرجا که امیر و هر کجا مأمور است
رباعی شمارهٔ ۱۵۰
از بسکه دل تو دام حیلت افراخت خود را و ترا ز چشم رحمت انداخت مانندهٔ فرعون خدا را نشناخت چون برق گرفت عالمی را بگداخت