پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۲۵

از مولانا در دیوان شمس - رباعیات

آن چشم که خون گشت غم او را جفت است
زو خواب طمع مدار کو کی خفته است
پندارد کاین نیز نهایت دارد
ای بیخبر از عشق که این را گفته است

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید