غزلیات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۴۱
سحر به کوچه بیگانهای فتادم دوش فتاد ناگهم آواز آشنا در گوش که خوش به بانگ بلند از خواص می میخواست ازو دهاده و از اهل ب…
شمارهٔ ۳۴۲
آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش میگدازد جگر شیر ز طرز نگهش از بدآموزی آن غمزه نمیگردد سیر ناز کافتاده به دنبالهٔ چشم سیه…
شمارهٔ ۳۴۳
به عزم رقص چون در جنبش آید نخل بالایش نماند زنده غیر از نخل بند نخل بالایش عجب عیبی است غافل بودن از آغاز رقص او به تخصی…
شمارهٔ ۳۴۴
مهی که زینت حسنست گرمی خویش طپانچه بر رخ خورشید میزند رویش چرنده را ز چرا باز میتواند داشت نگاه دلکش ناوک گشای آهویش ه…
شمارهٔ ۳۴۵
پری وشی دل دیوانه میکشد سویش که نیست حد بشر سیر دیدن رویش به نوگلی نگرانم که میدمد چو گیاه کرشمه از در و دیوار گلشن کو…
شمارهٔ ۳۴۶
مباش ای مدعی خوش دل که از من رنجه شد خویش که شمشیر و کفن در گردن اینک میروم سویش هلالآسا اگر ساید سرم بر آسمان شاید که…
شمارهٔ ۳۴۷
کاش مرگم سازد امشب از فغان کردن خلاص تا سگش از درد سر آسوده گردد من خلاص شد گرفتاری ز حد بیرون اجل کو تا شود من ز دل فار…
شمارهٔ ۳۴۸
مدعی چند بود با سگ آن کو مخصوص اهل حرمت همه محروم همین او مخصوص با حریفی چو تو در بزم زبان بازی غیر چیست گر نیست نهان با…
شمارهٔ ۳۴۹
منم از مهر به غم خوردنت ای یار حریص تو غلط مهر به غمخواری اغیار حریص باغ حسن تو نم از خون جگر میطلبد گریه زاریست مرا دی…
شمارهٔ ۳۵۰
آخر ای سنگدل از کشتن ما چیست غرض غیر اگر بی غرضی نیست تو را چیست غرض تو جفا پیشه چو یاری ده اهل غرضی پس ازین یاری و اظها…