غزلیات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۳۱
رخش شمعی است دود آن کمند عنبر آلودش عجب شمعی که از بالا به پایان میرود دودش دمی در بزم و صد ره میکشد از بیم و امیدم عت…
شمارهٔ ۳۳۲
ز دل دودی بلند آویخته زلف نگونسارش خدا گرداندم یارب، بلاگردان هر تارش ز هر چشمی به حسرت میگشاید از پی آن گل بهر گامی ک…
شمارهٔ ۳۳۳
ز مهیست داغ بر دل که ندیدهام هنوزش ز گلیست خار در کف که نچیدهام هنوزش ز لبی است کام جانم چو گلوی شیشه پرخون که به جرئت…
شمارهٔ ۳۳۴
ای به ستم دل تو خوش تیغ بکش مرا بکش منت این و آن مکش تیغ بکش مرا بکش ناوک غمزه چون زنی گر نکنند جان سپر ماه و شان نشانهٔ…
شمارهٔ ۳۳۵
بیش ازین منت وصل از رخ آن ماه مکش گر کشد هجر تو را جان بده و آه مکش وصل بیمنت او با تو به یک هفته کشد گو وصالی که چنین …
شمارهٔ ۳۳۶
صد سال ز من دارد اگر هجر نهانش به زان که ببینم به طفیل دگرانش میکرد شبی نسبت خود شمع به خوبان چون خواست که نام تو برد س…
شمارهٔ ۳۳۷
هزارگونه متاع است ناز را به دکانش نگاه گوشهٔ چشم از متاعهای گرانش خطاب خود به من از اهل بزم خواسته پنهان که نرگسش شده گ…
شمارهٔ ۳۳۸
آن شاه حسن بین و به تمکین نشستنش و آن خیرگی و طرف کله برشکستنش آن تیر غمزه پرکش و از منتظر کشی است موقوف صد کمان ز کمانخ…
شمارهٔ ۳۳۹
بزم برهم زدهای ای دل بر خشم به جوش چشم از جنگ بغو غالب از اعراض خموش گرمیش شعله فروزان ز رخ ماه شعاع تلخیش زهر چکان از …
شمارهٔ ۳۴۰
ز خانه تاخت برون کرده ساغری دو سه نوش لب از شراب در آتش گل از عرق در جوش خمار رفته ز سر تازه نشاء از می تلخ اثر ز تلخی م…