غزلیات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۲۱
آخر ای بیرحم حال ناتوان خود بپرس حرف محرومان خویش از محرمان خود بپرس نام دورافتادگان گر رفته از خاطر تو نیز از فراموشان…
شمارهٔ ۳۲۲
ای پری راه دیار آن پری پیکر بپرس خانهٔ قصاب مردم کش از آن کافر بپرس با حریفان حرف آن مه بر زبان آور به رمز از نظر بازان …
شمارهٔ ۳۲۳
آن قدر شوق گل روی تو دارم که مپرس آن قدر دغدغه از خوی تو دارم که مپرس چون ره کوی تو پرسم دلم از بیم تپد آن قدر ذوق سر کو…
شمارهٔ ۳۲۴
باز آشفتهام از خوی تو چندان که مپرس تابها دارم از آن زلف پریشان که مپرس از بتان حال دل گمشده میپرسیدم خندهای کرد نهان…
شمارهٔ ۳۲۵
ای سنگ دل ز پرسش روز جزا بترس خون من غریب مریز از خدا بترس هر دم به سینه راه مده کینهٔ مرا وز آه سینه سوز من مبتلا بترس …
شمارهٔ ۳۲۶
خموشیت گره افکند در دل همه کس بگو حدیثی و بگشای مشکل همه کس بدان که هر نظری قابل جمال تو نیست مکن چو آینه خود را مقابل ه…
شمارهٔ ۳۲۷
آمد ز خانه بیرون در بر قبای زرکش بر زر کشیده خفتان شاهانه بسته ترکش سرو از قبا گران بار گل از هوا عرق ریز رنگ از حیا دگر…
شمارهٔ ۳۲۸
شبی که میفکند بی تو در دلم الم آتش ز آه من به فلک میرود علم علم آتش کباب کرده دل صد هزار لیلی و شیرین لبت که در عرب اف…
شمارهٔ ۳۲۹
هرتار که در طره عنبر شکن استش پیوند نهالی برگ جان من استش ترسم ز دماغ دل من دود برآرد آن دوده که زیب ورق یاسمنستش میسوز…
شمارهٔ ۳۳۰
محل گرمی جولان بزیر سرو بلندش قیامتست قیامت نشست و خیز سمندش تصرف از طرف اوست زان که وقت توجه دراز دستتر از آرزوی ماست …