رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۸۱
عشوه دهیم همی سرابی گویی بر من گذری همی شهابی گویی گریان شوم از تو آفتابی گویی نتوانم بی تو زیست آبی گویی
شمارهٔ ۳۸۲
ای راوه اگر بهشت پیداست تویی چیزی که در او ملک مهیا است تویی آبی که در او سپهر والاست تویی جویی که در او هزار دریاست توی…
شمارهٔ ۳۸۳
ای شاه عدو بندی و هم قلعه گشای ای خسرو جمجاه سکندر سیمای ای رأی تو چون مهر فلک ملک آرای زین بند رهیت را رهایی فرمای
شمارهٔ ۳۸۴
چون بلبل داریم برای رازی چون گل که نبوییم برون اندازی شمعم که چو برفروزیم بگدازی چنگم که ز بهر زدنم بنوازی
شمارهٔ ۳۸۵
امید به زندگانیم نیست بسی منصور سعید را بگویید کسی هستت به خلاص عمر من دست رسی کز جان رمقی مانده ست از تن نفسی
شمارهٔ ۳۸۶
مسعود چو دربند گرفتار شدی از فعل زمانه بر سر کار شدی از مستی عز و ناز هشیار شدی در جمله ز خواب دیر بیدار شدی
شمارهٔ ۳۸۷
نالنده تر از نایم در قلعه نای همسایه ماه گشتم از تندی جای نه طبع مرا به جای و نه دست و نه پای ای شاه جهان رحم کن از بهر …
شمارهٔ ۳۸۸
ای شاه جهان ز ملک باقی شادی زیرا که برای ملک باقی زادی سلطانی را جمال باقی دادی سلطان سلاطینی باقی بادی
شمارهٔ ۳۸۹
بر شاهان جمله پادشاهی داری وز نعمت و کام هر چه خواهی داری ای شاه تو تأیید الهی داری والله که به حق تو پادشاهی داری
شمارهٔ ۳۹۰
آمد بر من خیال زیبا یاری گفتم به سلامتت بدیدم باری تو نیز بدین سمج بدیدی آری شیری شده حلقه بر دو پایش ماری