رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۷۱
ای دولت هند را جمالی دادی ای شادی زین قبل به غایت شادی ای چرخ تو در دهان عالم دادی کای دولت شیرزاد باقی بادی
شمارهٔ ۳۷۲
شوخی صنمی خوشی کشی خندانی طوطی سخنی و عندلیب الحانی چون برده دلم به لابه و دستانی لابد پس دل روم چو سرگردانی
شمارهٔ ۳۷۳
عشق آتشی افروخت که از بسیاری در دوزخم افکند همی پنداری دل سوخته بودی به هزاران زاری گر آب دو چشم من نکردی یاری
شمارهٔ ۳۷۴
ای بخت مرا سوخته خرمن کردی بی جرم دو پای من در آهن کردی در جمله مرا به کام دشمن کردی با سگ نکنند آنچه تو با من کردی
شمارهٔ ۳۷۵
در پیش گل وصال ما را بویی وز پس همه ساله عیب ما را جویی هر چند رخ وفای ما را شویی کس نشنودا آنچه تو ما را گویی
شمارهٔ ۳۷۶
گرچه کندت مساعدت روز بهی آخر ز قضا به هیچ حیلت نرهی تا هست بده چه فایده زآنکه نهی دشمن ببرد خاک خورد گر ندهی
شمارهٔ ۳۷۷
فر ابدی و نعمت جاویدی نخل عیشی و گلبن امیدی خوبی و خوشی مشتری و ناهیدی فرزند مهی نبیره خورشیدی
شمارهٔ ۳۷۸
ای حورا زاده لعبت نوشادی از باغ بهشت کی برون افتادی بندیش که پیرایه به تن بنهادی ای حسن تو پیرایه مادرزادی
شمارهٔ ۳۷۹
بنمودی مقنعی مهی ناگاهی تا هر که پدید گشت چون گمراهی او داشت فرو برده به چاهی ماهی داری تو فرو برده به ماهی چاهی
شمارهٔ ۳۸۰
ای نای هوا بریدم از نای دمی او را دم گرم بوده تو سرد دمی زو بود مرا خرمی از تو دژمی او نای نشاط بود و تو نای غمی