رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
اندر ریشم همه خسک پاک برید گوریش خسک گفت مرا هر که بدید این محنت بین که بر من از حبس رسید کز ریش همه شبم خسک باید چید
شمارهٔ ۱۴۲
ترسم ما را ستارگان چشم کنند تا زود رسد ز دور در وصل گزند خواهی تو که روز ناید ای سرو بلند زلف سیه دراز در شب پیوند
شمارهٔ ۱۴۳
چرخ فلک از قضا یکی پیکان زد زانو به زمین زد و مرا بر جان زد گفتم چه زنی بیوفتادم کان زد والله که چنین زخم دگر نتوان زد
شمارهٔ ۱۴۴
در هند کمال جود موجود آمد صد کوکبه شجاعت و جود آمد بر چرخ ستاره ای که مسعود آمد در طالع شیرزاد مسعود آمد
شمارهٔ ۱۴۵
چون بنشینند و مطربان بنشانند انصاف طرب ز آدمی بستانند سوزند سپند و نام ایزد خوانند بر مرکب شیرزاد در افشانند
شمارهٔ ۱۴۶
آن را که ز بخت دستیاری باشد باید که ز طبع در بهاری باشد باشد زینسان که گفتم آری باشد آنجا باشد که اختیاری باشد
شمارهٔ ۱۴۷
در عشق تو جانم انده ناب خورد وز دیده من فراق تو خواب خورد چون ز آتش هجر تو دلم تاب خورد غمهات چنان خورد که یک آب خورد
شمارهٔ ۱۴۸
آنان که سر نشاط عالم دارند پیوسته بنای طبع خرم دارند ای نای ز تو همه جهان غم دارند تو آن نایی کز پی ماتم دارند
شمارهٔ ۱۴۹
خون در تن من که اصل نیروست نماند وان اصل که طبع و دیده را خوست نماند بر من به جز از نام تو ای دوست نماند چون چنگ توام به…
شمارهٔ ۱۵۰
تا خط چو دود تو دل از من بربود گر روی چو آتشت به من روی نمود از ریختن آب دو چشمم ناسود آری نه عجب که آب چشم آرد دود