رباعیات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
هنگام گل ار به باغ بلبل نبود مل را به جهای شفیع چون گل نبود گل را ملکا رفیق چون مل نبود در بزم ز لهو بانگ غلغل نبود
شمارهٔ ۱۲۲
هر گه که فلک دل مرا ریش کند تنها فکند مرا و فرویش کند در سمج کند مرا و در پیش کند پس هر ساعت عذاب من بیش کند
شمارهٔ ۱۲۳
گردون همه در بند گرانم دارد از بهر چه را همی چنانم دارد از چشم جهان همی نهانم دارد در آرزوی روی جهانم دارد
شمارهٔ ۱۲۴
شاها ملکا همه ثناگوی تواند خوشخو ملکی فتنه خوشخوی تواند یک شهر به جان و دل هوا جوی تواند باز آی که در آرزوی روی تواند
شمارهٔ ۱۲۵
گردون شرف و جاه در انگشت تو دید کآن خاتم ناگاه در انگشت تو دید صد مشتری و ماه در انگشت تو دید کانگشتری شاه در انگشت تو د…
شمارهٔ ۱۲۶
شاها ملکا جهان به فرمان تو باد ملک تو شکفته باغ و بستان تو باد شمشیر تو در دست تو برهان تو باد رحمت همه بر دل و تن و جان…
شمارهٔ ۱۲۷
آنی که جهانی ز تو سامان گیرد اقبال تو را سپهر در جان گیرد بس زود ملک جهان خراسان گیرد وایران ملک تو ملک ایران گیرد
شمارهٔ ۱۲۸
بورشد رشید کز فلک ماه آورد جان اعدا ز گناه در چاه آورد آورد برای هر کسی راه آورد از بهر ملک ملک ملکشاه آورد
شمارهٔ ۱۲۹
آن کوه گذار آهوی دشت نورد اندر تگ گرم شد به تگ بهر تو سرد تیری که همیشه جگر شیران خورد آلوده به آهویی چرا باید کرد
شمارهٔ ۱۳۰
چون موج سیاه روی هامون گیرد از خنجر تو روی زمین خون گیرد بس شیر نگر که شیر پرخون گیرد شیر علم تو شیر گردون گیرد