غزلیات
از مجموعه اشعار کوهی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
آشکارا و نهان ماتوئی جان جان و جسم جان ما توئی از قدم تا فرق می بینم تو را چشم بینا و زبان ما توئی همچو طفلان در کنارت ب…
شمارهٔ ۲۲۲
در تو حیرانم که چونم ساختی چار عنصر را بهم پرداختی وز دل و ز دیده ی ما ای حبیب خویشتن را دیده و بشناختی قلب مؤمن گفته عر…
شمارهٔ ۲۲۳
آفتابی و ماه می طلبی پادشاهی و شاه می طلبی کل شیئی شهید آیت تست اگر از ما گواه می طلبی تا به بینی بدیده ها خود را سرو چش…
شمارهٔ ۲۲۴
در فنای فقر دیرینم توئی ملک و تاج و تخت و زرینم توئی گر ندارم دین و دنیا باک نیست خالق هم آن و هم اینم توئی همچو گل بشکف…
شمارهٔ ۲۲۵
زلف را تا بر مه رو در نقاب انداختی مردم چشم مرا در صد حجاب انداختی غوطه خوردم در سرشک خویش تا بینم تو را چون ز خورشید رخ…
شمارهٔ ۲۲۶
باده را نشأیست روحانی جرعه ای نوش کن که تادانی باده و شمع و شاهد و مجلس هست اسرار سر ربانی نوش کن جرعه ای بیخود شو تا نه…
شمارهٔ ۲۲۷
گفت رحمان با حمد عربی سبقت رحمتی علی غضبی ساخت کارش مسبب الاسباب دل او ساخت پیشه بی سببی باده روح را بجان مینوش دل قدح د…
شمارهٔ ۲۲۸
از قدم تا فرق زیبا آمدی از برای چشم بینا آمدی کردی از ظاهر بباطن التفات از دل اندر دیده ما آمدی آمدی بالذات بر اشیا محیط…
شمارهٔ ۲۲۹
نمود صبح سعادت ز غیب دیداری طلوع کرد چو خورشید روی دلداری بهر چه دیده جان دید روی دلبر را ندیده ایم جز او هیچ یار و اغیا…
شمارهٔ ۲۳۰
روی چو آفتاب و مه داری زلف و خال چو شب سیه داری می بری صد هزار دل هر دم چه شود گر یکی نگهداری چون تو سلطان کشور حسنی همه…