رباعیات
از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
شاهی کنم ار بنده خویشم داند با خویش آیم اگر بخویشم خواند بیمست که زنجیری زلفش گردم زینسان که مرا سلسله می جنباند
شمارهٔ ۱۶۲
بذلی نه که در خانه بماند دیار بخلی نه که از زرت نبینند آثار خواهی که شوی ز سیم و زر برخوردار چیزی برو چیزی خور و چیزی بر…
شمارهٔ ۱۶۳
آن لعبت زرّین کمر سیمین بر بر کوه ز افعی سیه بسته کمر آن خال شکر فروش هندوش نگر همچون مگسی نشسته بر تنگ شکر
شمارهٔ ۱۶۴
سودای توام محرم راز اولیتر در مهر رخ تو دیده باز اولیتر زلف تو دراز خوشتر آید زانروی کان شب که بود با تو دراز اولیتر
شمارهٔ ۱۶۵
ای فتنه ی چشم پر خمارت عبهر وی تشنه ی لعل آبدار تو شکر لالای عقیق دُر فشانت لؤلؤ هندوی کمند مشکبارت عنبر
شمارهٔ ۱۶۶
آن شاه که شهر علم را آمد در پشت سپه و ابن عم پیغمبر شاه شهد امیر نجف جفت بتول داماد رسول و شیر یزدان حیدر
شمارهٔ ۱۶۷
می گفت دهل دوش بهنگام سحر کاوازه ی من جهان کند زیر و زبر چوگان بزدش بر دهن و گفت خموش بربسته دگر باشد و بر رسته دگر
شمارهٔ ۱۶۸
ای لفظ تو چون دیده من گوهربار با قدر رفیع تو فلک بی مقدار چون نیست مزاج بنده را طاقت می گه گه من خسته را معافی می دار
شمارهٔ ۱۶۹
زلف بت من گفت که در دور قمر مائیم کشیده ماه را در چنبر خطّش ز کناره ئی برون آمد و گفت بربسته دگر باشد و بر رسته دگر
شمارهٔ ۱۷۰
عیسی نفسا ز خسته دم باز مگیر یکدم نظر از اهل ندم باز مگیر ای یک دو نفس که از حیاتم باقیست ای اهل قدم زمن قدم باز مگیر