رباعیات
از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
ای از کف دُرپاش تو دریا در جوش من حلقه بگوش توام ارداری گوش تشریف چو در بنده ی خود پوشیدی از روی ترّحم گنهش نیز بپوش
شمارهٔ ۱۸۲
آوازه در افکنده سپهر سرکش زان پیش کز آب بر فروزد آتش کای خسرو هندوی شب از جانب شام با لشگر زنگ آمده در خیل حبش
شمارهٔ ۱۸۳
بی عشق چه ریحان بر عاقل چه حشیش بی حسن چه بت در ره معنی چه کشیش باشد طیران طغرل عشق بباد اما طیران طایر حسن بریش
شمارهٔ ۱۸۴
ای لعبت گلرخ می گلرنگ بکش وی مطرب چنگ زن رگ چنگ بکش گر راستی آهنگ عراقست ترا برخیز و خر رباب را تنگ بکش
شمارهٔ ۱۸۵
خر کرّه ماده را بآخور درکش یک توبره ی پر از کهش در سرکش دستیش بپار دم فرو کن وانگه پالانش نکو بر نه و تنگش برکش
شمارهٔ ۱۸۶
پایم که ز آزار نبودی اثرش گردی نرسیدی بکس از رهگذرش بس مالش ازو ز خرده گیران دیدم آری چه توان کرد که گشتست سرش
شمارهٔ ۱۸۷
ای هندوی تیغت بجهانگیری فاش در بارگهت خسرو انجم فرّاش کی بود گمان بنده کز بندگیت چون پای برون نهد برون آید پاش
شمارهٔ ۱۸۸
فریاد ز چشم یار و جادو گریش واشوب ز زلف دبر و کافریش گفتم که بجان که می خرد مهر مهم خورشید برآمد که منم مشتریش
شمارهٔ ۱۸۹
ای کلّ معانی تو از حسن بدیع در بندگیت پیر خرد طفل رضیع وی ساخته بنّای سپهر از سر علم ذات تو بنای فضل را رکن رفیع
شمارهٔ ۱۹۰
ای ذات شریفت گهر دُرج شرف بحری چو کفت جهان نیاورده بکف گفتم که شریفتر خرد گفت خموش سادات شریفند و معینست اشرف