رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات

دسته‌بندی

۳۰۸

شعر

فهرست اشعار

دل را خبری ز عالم جان دادند جانرا شکری ز لعل جانان دادند مه را بسراپرده ی شمس آوردند بلقیس زمانرا بسلیمان دادند

گفتی که کسی که فتنه می انگیزد خواجوست که آبروی خود می ریزد ای خواجه درین محفل اگر فتنه منم تو خوش بنشین که فتنه بر می خی…

دل در سرت ای نگار سیمین تن شد جانرا سر زلف سیهت مسکن شد زابروی تو ماه نو چون صورت بستم از روی تو معنی مهم روشن شد

ماهی که دلم بزلف مشک افشان برد کس نیست که از درد فراقش جان برد لعل لب او آب حیاتست ولیک از حسرت آب آب خود نتوان برد

چون چشم خوش تو ترکتازی می کرد یاقوت لب تو دلنوازی می کرد با مار سر زلف تو کافعی صفتست خل سیه ته مهره بازی می کرد

این همنفسان که اندرین انجمنند جز خواب گذشته را قضا می نکنند زینگونه که همچو بخت من در خوابند تا دم نزند سپیده دم دم نزنن…

آنزلف مسلسل که چنان می پیچد چون سنبل تر بر ارغوان می پیچد زانرو که بمار می کنندش نسبت بر خویشتن از غصّه ی آن می پیچد

دل فتنه ی آن سرو خرامان تو شد واشفته جعد عنبر افشان تو شد جانم چو دوال کیش و قربان تو شد از کیش بیرون آمد و قربان تو شد

گر پیرهن کشیده ات می باید زانکس بطلب که هر شبت می گاید از پیرهن کشیده چیزی ناید شلوارت اگر کشیده باشد شاید

گیسوی کژت گوی بچوگان ببرد لعل لبت آب آب حیوان ببرد گفتم که بر جان ز غم عشق تو گفت آنکو ز غمم جان بدهد جان ببرد

۱۶/۳۱