رباعیات
از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
شب نیست که آهم بفلک برنرود وز گریه من چشم زمین تر نرود گفتم که ز سر برون کنم شور تو لیک تا سر نرود شور تو از سر نرود
شمارهٔ ۱۳۲
سروی که بنفشه بر سمن فرساید یاری که روان بخشد و روح افزاید گوئی ز سر زلف کژش یک سر موی دارد بوئی و بوی آن می آید
شمارهٔ ۱۳۳
هر دم که مرا از طلعتت یاد آید صد چشمه ی خونم از جگر بگشاید بی یاد تو هر دم که بر آید با دست بیچاره کسی که باد می پیماید
شمارهٔ ۱۳۴
تا هجر تو با منش وصالی باشد گر دست رها کند خیالی باشد از دامن من از ساعد سیمین کمری ساز مرا ور زانک ترا ازین وبالی باشد …
شمارهٔ ۱۳۵
دی زلف ترا باد سحر می جنباند بر برگ سمن سنبل تر می جنباند چون نسبت لاله با رخت می کردم گل می خندید و سرو سر می جنباند
شمارهٔ ۱۳۶
یارم چو مقیم دل پر خون آید در چشم پرآبم دگری چون آید آهوم ز میان جان برون خواهد شد تا جان ز میان آه بیرون آید
شمارهٔ ۱۳۷
امروز که سبزه گرد باغت بدمید دود دل لاله در بهار تو رسید از خاک درت هزار دل بتوان یافت وز باغ رخت هزار گل بتوان چید
شمارهٔ ۱۳۸
یا رب که میانت بکناری مرساد وان زلف پریشان بقراری مرساد بر خاک درت چو باد اگر بر گذریم از رهگذر مات غباری مرساد
شمارهٔ ۱۳۹
آن سرو خرامان که چنان می آید از رفتن او دلم بجان می آید زلفش که دم از نافه تاتار زند مشک ختنست و بوی آن می آید
شمارهٔ ۱۴۰
آن جان عزیز بین که چون خوارم کرد وز جان عزیز خویش بیزارم کرد چون دید که من بی زری معروفم با روی چو زر مالک دینارم کرد