رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات

دسته‌بندی

۳۰۸

شعر

فهرست اشعار

با طرّه بگو تا دل ما باز آرد او را بهمه حال فرو نگذارد باشد که به قول تو دلم باز دهد کو روی ترا نیک نگه می دارد

هر صبح که دم ز ملکت خاور زد چون خیمه برین پنجره ی شش در زد رفتم بدر خواجه و چون دید مرا بر خواند براتم و بروتی بر زد

آنها که سر از چرخ برافروخته اند در مهر تو هفت مهره در باخته اند بر قامت کبریات آن جامه سزد کز اطلس چرخش آستر بافته اند

مه نعل سمند باد جولان تو باد قندیل فلک شمع شبستان تو باد شیری که سپهر نیلگون بیشه اوست خاک کف کمتر سگ دربان تو باد

یا رب که ببالاش بلائی مرساد وین درد دل خسته بجائی مرساد هر چند در آتشم ولی دود دلم در آتش روی آشنائی مرساد

ای اشک جواب دل تو چون خواهی داد کاسرار وی از پرده برون خواهی داد زانرو که بخون جگرت پروردم تا چند گواهیم بخون خواهی داد

آن روی که رشک ماه تابان آمد وان موی که آفت دل و جان آمد بگشاد نقاب و روز روشن گردید در پای فکند و شب بپایان آمد

مستی که نه هستیم زیان می دارد هستی که نه مستیم زیان می دارد زانروی پرستمش که همچون ذرّه خورشید پرستیم زیان می دارد

هر دم که ز آب چشم ما آرد یاد بر چهره ز دیده دجله ریزد بغداد با سنگدلی هنوز می نالد کوه زین درد که داد جان شیرین فرهاد

با لعل تو آب آب حیوان ریزد از شکّر شیرین تو شورانگیزد اشکم که روان می شود از چشمه ی چشم آبیست که از آتش دل می ریزد

۱۵/۳۱