رباعیات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۱

شعر

فهرست اشعار

در باغ شعیب و خضر و موسی نگرید تا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید در زیر درخت شاخ طوبی نگرید بر آب روان سایهٔ موسی نگرید

گر بد دارد و گر نکو او داند گر جرم کند و گر عفو او داند تا زنده‌ام از وفا نگردانم سر من بر سر اینم آن او او داند

گردیِ لبت از لبم به بوسی آزَرد تب دوش تن مرا بیازرد به درد امروز تبم برفت و تبخال آورد تبخال مکافات لبم خواهد کرد

دندان من ار دوش لبت رنجان کرد تب با تن من به رنج صد چندان کرد چون دست درازی به لبت دندان کرد تب خال چرا لب مرا بریان کرد

رخسار تو را که ماه و گل بنده بود لشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود زلفت به شکار دل پراکند آری لشکر به شکارگه پراکنده بود

غم شحنهٔ عشق است و بلا انگیزد جان خواهد شحنگی و رنگ آمیزد خاقانی اگر سرشک خونین ریزد گو ریز که سیم شحنه زین برخیزد

صد باره وجود را فرو ریخته‌اند تا همچو تو صورتی برانگیخته‌اند سبحان الله ز فرق سر تا قدمت در قالب آرزوی ما ریخته‌اند

آهو بودی پلنگ بدساز مگرد گرگ آشتیی بکن سرافراز مگرد دانی که دلم ز عشق تو نیمه نماند چون آمده‌ای ز نیمه ره باز مگرد

ای کشته مرا لعل تو مانند بسد وی کشته به دندان بسد عاشق صد دریاب مرا دلا سبک‌تر برکش ز آن پیش که ترتر شود از آب نمد

خاقانی امید بر تو بیشی نکند کس بر تو به گاه عهد پیشی نکند خویشان کهن عهد چو بیگانه شدند بیگانهٔ نو رسیده خویشی نکند

۱۵/۳۶