رباعیات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۱

شعر

فهرست اشعار

تا چشم رهی چشم تو را چشمک داد از چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد هر چشم که از چشم بدش چشم رسید در چشمهٔ چشم تو چنان چشم مبا…

دُرّی که شب افروزتر از اختر بود از گوهر آفتاب روشن‌تر بود بربود ز من آنکه تو را رهبر بود مانا که کلاه چرخ را درخَور بود

خاقانی را جور فلک یاد آید گر مرغ دلش زین قفس آزاد آید در رقص آید چو دل به فریاد آید وز فریادش عهد ازل یاد آید

رخسارهٔ عاشقان مزعفر باید ساعت ساعت زمان زمان‌تر باید آن را که چو مه نگار در بر باید دامن دامن، کله کله زر باید

دلها همه در خدمت ابروی تواَند جان‌ها همه صید چشم جادوی تواَند ترکان ضمیر من به شب‌های دراز چوبک زن بام زلف هندوی تواَند

تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرد از نالهٔ او جهان بنالید به درد از بس که طپانچه زد فرا روی چو ورد روش چو فلک کبود و چون مه شد…

چون زاغ سر زلف تو پرواز کند در باغ رخت به کبر پر باز کند در باغ تو زان زاغ پرانداز کند تا بر گل تو بغلطد و ناز کند

ای از دل دردناک خاقانی شاد غمهای تو کرد خاک خاقانی باد روزی که کنی هلاک خاقانی یاد برخی تو جان پاک خاقانی باد

ای بت علم سیه ز شب صبح ربود برخیز و می صبوحی اندر ده زود بردار ز خواب نرگس خون‌آلود برخیز که خفتنت بسی خواهد بود

خاقانی هر شبت شبستان نرسد تو مفلسی این نعمتت آسان نرسد هر شب طلب وصل که روئین دژ را هر روز سفندیار مهمان نرسد

۱۶/۳۶