رباعیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۷۱
دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهر لب شسته به هفت آب ز آلایش دهر تو بذر قطونا شدی ای شهرهٔ شهر بیرون همه تریاک و درون سو هم…
رباعی شمارهٔ ۱۷۲
خاکی دل من به آتش آگنده مدار آبم مبر و چو خاکم افکنده مدار چون کار من از بخت فراهم نکنی در محنت و غم مرا پراکنده مدار
رباعی شمارهٔ ۱۷۳
گفتم به دل ار چو نی ببرندم سر ننشینم تا نخایم آن شکر تر پیش شکر از پر مگس ساخت سپر گفت ار مگسی هم ننشینی به شکر
رباعی شمارهٔ ۱۷۴
ای چرخ مَهَم را ز سفر باز آور در ره دلش از راه ببر باز آور حال دل من یک به یک از من بشنو با او دو به دو بگو خبر باز آور
رباعی شمارهٔ ۱۷۵
ای نام تو در شهر به خوبی مشهور وصل تو تمنای هزاران مهجور با روی تو کافتاب ازو یابد نور شروان به بهشت ماند ای بچهٔ حور
رباعی شمارهٔ ۱۷۶
هر کس که شود به مال دنیا فیروز در چشم کسان بزرگ باشد شب و روز گر بخت سعید و حسن طالع داری از مال جهان گنج سعادت اندوز
رباعی شمارهٔ ۱۷۷
دود تو برون شود ز روزن یک روز مرغ تو بپرد از نشیمن یک روز گیرم که به کام دوست باشی صد سال ناکام شوی به کام دشمن یک روز
رباعی شمارهٔ ۱۷۸
ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوز هجران تو شیر شرزه را گیرد بز ای زلف تو بر کلاه خوبی قندز با غارت تو عفی الله از غارت غز
رباعی شمارهٔ ۱۷۹
ای نیش به دل زین فلک سفله نواز وی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز ای مدت جورت چو ابد دیر انجام وی نوبت مهرت چو ازل دور آغاز
رباعی شمارهٔ ۱۸۰
ای زلف بتم به شب سیاهی ده باز وی شب شب وصل است دژم باش و دراز ای ابر برآی و پرده بر ماه انداز وی صبح کرم کن و میا زآن سو…