رباعیات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۵۱

شعر

فهرست اشعار

دیدی که نسیم نوبهاری بوزید ما را ز بهار ما نسیمی نرسید دردا که چو گل پردهٔ خلوت بدرید آن گل‌رخ ما پرده نشینی بگزید

کس همچو من غریب بی‌یار مباد بیچاره و عاجز و گرفتار مباد درد هجران مرا به جان آورده هر جا که طبیب نیست بیمار مباد

دریاب که دل برفت و تن هم بنماند وان سایه که بد نشان من هم بنماند من در غم تو نماندم این خود سخن است کاینجا که منم جای سخ…

آن تن که حساب وصل می‌راند نماند و آن جان که کتاب صبر می‌خواند نماند گر بوی بری که غم ز دل رفت، نرفت ور وهم کنی که جان به…

هرچند که از خسان جهان سیر آمد روشن جانی از آسمان زیر آمد خاقانی از این جنس در این دور مجوی بر ره منشین که کاروان دیر آمد

جانان شد و دل به دست هجرانم داد هجر آمد و تب‌های فراوانم داد تب این همه تب‌خال پی آنم داد تا بر لب یار بوسه نتوانم داد

تا عشق به پروانه درآموخته‌اند زو در دل شمع آتش افروخته‌اند پروانه و شمع این هنر آموخته‌اند کز روی موافقت به هم سوخته‌اند

در راه تو گوشم از خبر باز افتاد در وصل تو چشمم از نظر باز افتاد چون خوی تو را به سر نیفتاد دلم از پای درآمد و به سر باز …

هرکس که ز ارباب عبادت باشد بر چهرهٔ او نور سعادت باشد ایام وجود او به او فخر کنند در خدمت او بخت ارادت باشد

لعلت چو شکوفه عقد پروین دارد روی تو چو لاله خال مشکین دارد من در غم تو چو غنچه بندم زنار تا نرگس تو چو خوشه زوبین دارد

۱۳/۳۶