پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۱۲۳

از خاقانی شروانی در دیوان اشعار - رباعیات

دریاب که دل برفت و تن هم بنماند
وان سایه که بد نشان من هم بنماند
من در غم تو نماندم این خود سخن است
کاینجا که منم جای سخن هم بنماند

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید