غزلیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۵۱
درآ کز یک نظر جان تازه کردی بسا عشق کهن کان تازه کردی چو می در جان نشین تا غم نشانی که چون می مجلس جان تازه کردی می چون …
غزل شمارهٔ ۳۵۲
دوست داری که دوستدار کُشی هر دلی را هزار بار کشی تو گرفتار عشق را زِ نهان دَم دَهی پَس به آشکار کشی رشتهٔ جانْ سیَه کُنی…
غزل شمارهٔ ۳۵۳
تا لوح جفا درست کردی سر کیسهٔ عهد سست کردی ای من سگ تو، تو بر سگ خویش بسیار جفای چست کردی گفتی سگ من چه داغ دارد آن داغ …
غزل شمارهٔ ۳۵۴
ز دلت چه داد خواهم که نه داور منی ز غمت چه شاد باشم که نه غمخَور منی همه عالم آگهی شد که جفاکش توام نیَم از دل تو آگه ک…
غزل شمارهٔ ۳۵۵
خاک توام مرا چه خوری خون به دوستی جان منی مرا مکش اکنون به دوستی ای تازه گل که چون مُلی از تلخی و خوشی چند از درون به خص…
غزل شمارهٔ ۳۵۶
دل نداند تو را چنان که توئی جان نگنجد در آن میان که توئی با تو خورشید حسن چون سایه میدود پیش و پس چنان که توئی عقل جان …
غزل شمارهٔ ۳۵۷
بانگ آمد از قِنینه کهآباد بر خرابی دریاب کار عشرت گر مرد کار آبی زان پیش کز دو رنگی عالم خراب گردد ساقی برات ما ران بر …
غزل شمارهٔ ۳۵۸
دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتی نه خاک تو شدم از من چه گام باز گرفتی مرا به نیم کرشمه تمام کشتی و آنگه نظر ز کام دل م…
غزل شمارهٔ ۳۵۹
به خرد راه عشق میپوئی به چراغ آفتاب میجوئی تو هنوز ابجد خرد خوانی وز معمای عشق میگوئی مرد کامی و عشق میورزی در زکامی…
غزل شمارهٔ ۳۶۰
خود لطف بود چندان ای جان که تو داری دارند بتان لطف نه چندان که تو داری بر مرکب خوبی فکنی طوق ز غبغب دستارچه زان زلف پریش…