غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۸۱
دل که لبریز الم شد ز نوا می افتد جام هرچند که پر شد ز صدا می افتد سوخت اسباب تعلق دل و آسوده نشست قدم برق بسر منزل ما می…
غزل شمارهٔ ۱۸۲
تا بخت بد زهمرهی ما جدا شود خواهم که جاده در ره وصل اژدها شود چشم گشایش از فلکم نیست زانکه بخت در کار نفکند گرهی را که و…
غزل شمارهٔ ۱۸۳
خاک غربت در مذاقم آب حیوان میشود صبح روشن خاطر از شام غریبان میشود گرچه ننگ از نام ما داری چه شد، گاهی بپرس لایق یاد ا…
غزل شمارهٔ ۱۸۴
عمرها رفت که قانون طرب تار ندید دل بجز دیده تر ساغر سرشار ندید این جهان دار شفائیست که یک بیمارش خدمتی غیر تغافل ز پرستا…
غزل شمارهٔ ۱۸۵
نشود اینکه ز دل اشک جگرگون نرود طفل آراسته از خانه برون چون نرود کام دل رم کند اما بطلب رام شود راه اگر گم شود از بادیه …
غزل شمارهٔ ۱۸۶
جور تو ز پی فغان ندارد زخم ستمت دهان ندارد جان گرچه بچشم در نیاید گمنامی آن میان ندارد از بس دهن تو تنگدست است نام ار بو…
غزل شمارهٔ ۱۸۷
عمر سیرش کوته است ار جورت از دل میرود چند گامی از ضرورت صید بسمل میرود خواب غفلت بس که چشم کاروان عمر بست بانگ باید بر…
غزل شمارهٔ ۱۸۸
به بی تکلفی آن عارفی که خو دارد نظر به بندد از آن گل که رنگ و بو دارد ببین بجذبه نسبت که خامه دو زبان همیشه الفت با صفحه…
غزل شمارهٔ ۱۸۹
مطربی کو که بخورشید رخش ناز کند چون کند کرم دف از شعله آواز کند در تن نای چو جان از لب شیرین بدهد سفر بیخودیم را بدمی سا…
غزل شمارهٔ ۱۹۰
کم بختی هنرمند نقص هنر نباشد گر رشته نارسا شد عیب گهر نباشد آزاد از تعلق چون نخل در خزان باش زر را بخاک افشان سائل اگر ن…