غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۶۱
چشم دلجوئی دلم از مردم عالم نداشت داغ من مرهم ندید و راز من محرم نداشت بلبل این گلستان صد آشیانرا کهنه کرد آن گل خودرو و…
غزل شمارهٔ ۱۶۲
آن جنگجو که هیچ ملال از جفا نداشت صلحش بسان رنجش عاشق بقا نداشت دل از هجوم درد تو شرمندگی کشید ویرانه حیف درخور سیلاب جا…
غزل شمارهٔ ۱۶۳
دل دامن مجاورت چشم تر گرفت با طفل اشک صحبت دیوانه درگرفت نقشم ز یمن فقر به افتادگی نشست نتوان بسان سایهام از خاک برگرفت…
غزل شمارهٔ ۱۶۴
راحتی دارم که با سودای عشقم کار نیست ور جگر سوزی ندارم، چشمم آتشبار نیست عندلیب ما به امّید چه بندد آشیان؟ شبنم و گل را …
غزل شمارهٔ ۱۶۵
فراق همنفسان جان بیقرارم سوخت گیاه خشکم و هجران نوبهارم سوخت چو من مباد کس آواره هزار وطن فلک ز داغ فراقت هزار بارم سوخت…
غزل شمارهٔ ۱۶۶
ناله می آید بکویت راه چندان دور نیست گر تو هم گاهی کنی یاد اسیران دور نیست گرچه ما را می دهی بر باد بفشان دامنت تا بدانی…
غزل شمارهٔ ۱۶۷
چشم پوشیدن ز نیک و بد چراغ دیده است روشنی دل را ز نور دیده ها پوشیده است با که گردن سازگاری کرد تا با ما کند بر مراد دان…
غزل شمارهٔ ۱۶۸
دجله اشک از بهار شوق طغیان کرده است رازهای سینه را خاشاک طوفان کرده است دل گمان دارد که پوشیده است راز عشق را شمع را فان…
غزل شمارهٔ ۱۶۹
دلها بیک نظاره ز نظارگان گرفت از یک گشاد تیر بلا صد نشان گرفت بی اختیار می بردم اشک چون کنم خاشاک سیل را نتواند عنان گرف…
غزل شمارهٔ ۱۷۰ - در مدح شاهجهان
کردست تیغت از سر خصم ابتدای فتح اینست ابتدا چه بود انتهای فتح ای از ازل بقامت شمشیر نصرتت همچون غلاف آمده چسبان قبای فتح…