پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزلیات

از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۵۷۷
شعر

فهرست اشعار

غزل شمارهٔ ۱۷۱

گاهی از خاک درت مرهم به زخم ما ببند اینچنین مگذار ما را یا رها کن یا ببند حفظ بی‌برگی به از سامان کن ار وارسته‌ای خانه ا…

۱۷۱

غزل شمارهٔ ۱۷۲

هر کس بتو دلربا نشیند بسیار ز خود جدا نشیند همچون هدفم سفید شد چشم تا ناوک تو بجا نشیند از بس تنگست بزم وصلت جا نیست که …

۱۷۲

غزل شمارهٔ ۱۷۳

از هجوم خط دلی باطره پرفن نماند مور چندان شد که آخر دانه در خرمن نماند مرغ گیرائی ز دام زلف او پرواز کرد ناوک اندازی آن …

۱۷۳

غزل شمارهٔ ۱۷۴

زآن همه صبر و سکون ، در دل کفِ خوناب ماند کاروان ما بجای آتش از وی آب ماند آه اگر آتش بدل زد اشک در کار خودست گر بسوزد خ…

۱۷۴

غزل شمارهٔ ۱۷۵

مرا همیشه مربّی چو طالع دون بود ترقّی‌ام چه عجب گر چو شمع وارون بود همیشه اهل هنر را زمانه عریان داشت فسانه‌ای‌ست که خُم…

۱۷۵

غزل شمارهٔ ۱۷۶

بوقت گرسنگی نفس دون گدائی کرد چو یافت یک لب نای دعوی خدائی کرد گره گشاد ز کارم که سخت تر بندد جز این نبود فلک گر گره گشا…

۱۷۶

غزل شمارهٔ ۱۷۷

طره ات گر ز دلم صبر چنین خواهد برد گریه‌ام شکوه زلف تو به چین خواهد برد صاف میخانه ایام بود در ته خم غم دل را نفس بازپسی…

۱۷۷

غزل شمارهٔ ۱۷۸

دولت به ملک عشق به هر سر نمی‌رسد سر تا بریده نیست به افسر نمی‌رسد جایی که عارضِ تو به دعوی طرف شود میراث آینه به سکندر ن…

۱۷۸

غزل شمارهٔ ۱۷۹

زان رخنه ها که تن را از ناوک جفا شد در دشت استخوانم دام ره بلا شد تا دیده توقع از روزگار بستم در چشمم از غباری بنشست توت…

۱۷۹

غزل شمارهٔ ۱۸۰

خوش آنکه لاف هنر پیش بی هنر نزند اگرچه برق بود طعنه بر شرر نزند بچاره دست مزن در بلا که شصت قضا نشان غلط نکند، تیر بر سپ…

۱۸۰
۱۸/۵۸