رباعیات

از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۰۵

شعر

فهرست اشعار

خوب است که زخم یار کاری نبود جز لذت درد امیدواری نبود شمشیر توام کرد به یک زخم شهید با دولت تیز پایداری نبود

در تعزیهٔ حسین آن شاه شهید تا روز قیامت خوشی از خلق رمید هر صبح شود تازه فلک را این داغ مردم به گمان آنکه خورشید دمید

در ماتم شاه شهدا گریه کنید دریا دریا در این عزا گریه کنید چون ابر بهار با تمام اعضا بر تشنه لبان کربلا گریه کنید

از خلق چه اندیشه به ارباب هنر وز خصمی این طایفه‌شان را چه ضرر هر چند که آستین بر آن افشانند خاموش نمی شود چراغ گوهر

بدگوهری ار به نیکیت بسته کمر بیگانه از آن نکوئیش دان گوهر از دیدهٔ عینک مطلب بینایی هر چند کند تقویت نور نظر

افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر وز حاصل با خون دل آغشتهٔ عمر صد حیف که در حسرتم اوقات گذشت گلدستهٔ داغ بستم از رشتهٔ عمر

شوری اگرت هست ز مردی در سر از حقِ نمک تا بتوانی مگذر گر چشم تو بر دلبر یاری افتد شمشیر برهنه باش در قطع نظر

آید بوی یدالله از خاک بشر هر چند بود ز جهل حالش ابتر با آنکه برون آمده است از دریا بیرون نتواند آمد از آب گهر

هر کس ز نخست شد به غفلت خوگر منعش چو کنند بیش افتد به خطر چندانکه زنندش سرپا راهروان خواب ره خوابیده شود سنگین‌تر

خواهی دل روشن از چو مهر انور صیقل کنش از موجهٔ خوناب جگر بر صاف دل اسرار خفی پنهان نیست خط از عینک جلی نماید بنظر

۷/۱۱