رباعیات

از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۰۵

شعر

فهرست اشعار

دل گر ز گداز آینه سان خواهد شد چون آب سراپای روان خواهد شد مانندهٔ شمع تن دهد هر که به عشق البته که رفته رفته جان خواهد …

زآن خنجر مژگان ز بدن‌ها جان شد زآن هندوی چشم غارت ایمان شد پامال خرام گشت خون دل خلق تا کفش حنا به پای او چسبان شد

هر کس قدر شکستگی را داند دانسته به دل نهال غم بنشاند غم بار دل خاک نشینان نشود کی سایهٔ کوه سبزه را رنجاند

آن ذات که ممکنات از او یافت وجود بودست مدام و هست و هم خواهد بود از بس یکتاست عکس ذاتش جز یک در آینهٔ دل شکسته ننمود

صاحب صورت تا بری از معنی بود چشم حقیقت سبک و رسوا بود اهل معنی شکوهٔ دیگر دارند گر آینه می‌داشت تهی دریا بود

هر کس که ملایمت به او یار بود از خسّت‌پیشگان در آزار بود مانند مگس که از تمام اعضا با گوشهٔ چشم بیشتر کار بود

حیف از صنمی که زشت کردار بود با هر خس و خاریش سر و کار بود از نعمت حسنش مطلب کام مراد گندمگونی که نان بازار بود

با چشم تو آن را که سر و کار بود در مخمصهٔ عجب گرفتار بود از یک نگهت جان به سلامت نبرد هر چند که دلداده جگردار بود

آن دل که ز جام عشق مسرور بود در سینه اگر بماند مجبور بود تا کی در قید جسم خاکی باشد آخر تا چند زنده در گور بود

جویا هر کس که محرم راز بود با خامشی و سکوت دمساز بود پر حرف زدن علامت بی خردی است آری ظرف تهی پر آواز بود

۶/۱۱