رباعیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱
این دشت که دل چسبی هر خار به دل شد فیضرسان چو سیر گلزار به دل شد گرمی و سردی هوایش همه را چون لطف و عتاب یار هموار به د…
شمارهٔ ۸۲
حیف است اگر ز دخت رَز جویی کام کاین فاحشه باشد از ذوات اعلام تا کی سر خود به پای خودخواهی سود تا چند کشی است منت این گود…
شمارهٔ ۸۳
ز آغاز وجود خویشتن تا انجام هرگز نزدم در ره حق جویی گام افسوس که پرگارصفت از غفلت دورم همه در لغزش پا گشت تمام
شمارهٔ ۸۴
بس فیض که از چلیم اندوختهام بر وی نظر خواهش از آن دوختهام دودش که ز سینه هر نفس برگردد دارد پیغامی از دل سوختهام
شمارهٔ ۸۵
صد شکر که خیرخواه اعدای خودم لیکن بدخواه خصم مولای خودم کاری با زید و عمرو و بکرم نبود من دشمن دشمنان آقای خودم
شمارهٔ ۸۶
وقتی گر بود همچو گوهر اشکم شد ز آتش دل کنون چون اخگر اشکم زد قطره شب هجر ز بس در طلبت یک آبله گشت پای تا سر اشکم
شمارهٔ ۸۷
در راه وصالت ای بت کج کلهم شب تا به سحر چشم تمنا به رهم تا پیک صبا مژدهٔ دیدار آورد چون شعلهٔ شمع مضطرب شد نگهم
شمارهٔ ۸۸
صحّت ز علی مرتضی میخواهم درد خود را از او دوا میخواهم غیر از تو علاج خود نجویم ز کسی یا شاه نجف از تو شفا میخواهم
شمارهٔ ۸۹
دایم به سراغ سر کوی تو دوم تا جان دارم به جستجوی تو دوم با آنکه ز ضعف عنکبوتی شدهام بر تار نگاه رو به سوی تو دوم
شمارهٔ ۹۰
پیوسته به دوران تو ای چرخ کهن با اهل کمال هستی از بس دشمن چون خامه که سر فرود آرد به دوات محتاج سیهکاسه شوند اهل سخن