رباعیات

از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۱۰۵

شعر

فهرست اشعار

افسوس که شد به دل بهارت به خزان مغلوب جنود کفر گردید ایمان عزم سفری ز کشور دل دارد حسن تو ز خط برزده دامن به میان

طعن این همه بر چرخ ستم پیشه مزن با دست و زبان سنگ بر این شیشه مزن زشت است مذمت جهان ز اهل جهان شاخی که نشسته‌ای بر آن تی…

جویا خود را به شعر مشهور مکن بسیار از این مقوله مذکور مکن باشد نمک صحبت احباب سخن بی قاعده‌اش صرف مکن شور مکن

غرق است به بحر جرم تا گردن من شرمنده بود دلم ز بد کردن من ای کاش که هر نقش قدم چون سوزن چاهی شود از بهر فرو رفتن من

ای آنکه دلت گشته ز امساک تو خون نبْوَد دهنت از تو به نانی ممنون تا بستاند لقمه ز دستت از حرص آید فم معده از دهانت بیرون

گویند مدام عارفان آگاه کاندر خلق است جلوهٔ سرّالله نقصی به علوشان گردون نرسد هر چند که خویش را نماید در چاه

انگار که بیش از همه شد ثروت تو افزون ز کریمان جهان همت تو با عالم ریش گاو اگر می‌سازی از هیچ خری کم نبود دولت تو

ای پشت پناه اهل ایمان در تو تو قنبر قنبری و من قنبر تو باشد از سایه‌ات هما فیض‌اندوز تا سایهٔ مرتضی بود بر سر تو

ماند روش کبک به لغزیدن تو منت به زمین نهد خرامیدن تو لحم و شحم است بسکه سر تا پایت آغوش نظاره پر شد از دیدن تو

دل خون شدم از نگاه دزدیدن تو وز دامن اختلاط بر چیدن تو از لذت آشتی خبر یافته‌ای پیداست ز لحظه لحظه زنجیدن تو

۱۰/۱۱