غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۷۱
چون نهد عارف به پر از خلوت دل پا برون؟ کی به جریان می رود از خویشتن دریا برون؟ جاده را از نرمی رفتار سازد جوی آب ماه من …
شمارهٔ ۹۷۲
تا خزان آمد گل کامی نچیدیم از چمن غنچه تا نشکفت روی دل ندیدیم از چمن رنگ گل در چشم ما از بو سبک جولانتر است تا حدیث بی ث…
شمارهٔ ۹۷۳
دل آگاه آزاد است از اندیشهٔ مردن چراغ طور عرفان را نباشد بیم افسردن رمیدن باعث الفت شود روشن روانان را که موج آغوش بگشای…
شمارهٔ ۹۷۴
به سعی در طلبش راه جستجو سر کن می دگر ز گداز نفس به ساغر کن حدیث ریختن خونم از تو کس نشنید از این شراب برای شگون لبی تر …
شمارهٔ ۹۷۵
از عاشقان چه گویم و صبر و توانشان خندان بود چو لاله دل خونفشانشان رفتم پی سراغ دل و دیده یافتم در انتهای وادی وحشت نشانش…
شمارهٔ ۹۷۶
تا نهاد آن آفتاب شعله خو پا در چمن همچو بوی گل ز هم پاشید دل‌ها در چمن تا کدامین لعل میگونش به رقص آورده است جلوهٔ طاووس…
شمارهٔ ۹۷۷
ساز شد در پردهٔ خاموشی آخر جنگ من با صدای دل طپیدن شد بلند آهنگ من بی لب لعل تو عکس چهره ام در جام می سودهٔ الماس ریزد ا…
شمارهٔ ۹۷۸
بوسی ز کنج لعل لبش انتخاب کن خود را به آن نگار مصاحب شراب کن بسیار بسته است ز حسن صفا به خویش آیینه را به آتش رخسار آب ک…
شمارهٔ ۹۷۹
انکسار مرا تماشا کن اعتبار مرا تماشا کن بار دل می کشم ز بیکاری کارو بار مرا تماشا کن داغ داغ است لخت لخت دلم لاله زار مر…
شمارهٔ ۹۸۰
غیر را امشب کباب از اختلاط یار کن باده بستان از کفش در کاسهٔ اغیار کن آمد و رفت نفس پیوسته در سوهانگری است چند بی اندامی…