غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۲۱
ما خاک ره جلوه آن سرو روانیم دل داده و جان باخته اش از دل و جانیم از سیل سرابست خطر خانهٔ ما را چون نقش قدم پر حذر از ری…
شمارهٔ ۸۲۲
چشم تا بر آفتاب عارضت وا می کنیم همچو شبنم خویش را محو تماشا می کنیم ما قناعت پیشگان چون شمع شبهای فراق یک گل داغ تو در …
شمارهٔ ۸۲۳
کرده جا تا آن لب میگون به افسون در دلم غنچه سان شد برگ گل هر قطرهٔ خون در دلم می توانی ساقی از جامی روان بخشم شوی مهربان…
شمارهٔ ۸۲۴
در راه تو گه جان و گهی سر بفشانیم آن چیز که داریم میسر بفشانیم چون نخل که آبی خورد و میوه دهد بار از هر ستانیم نکوتر بفش…
شمارهٔ ۸۲۵
با شیخ خانقاه می ناب می زنم ساغر بطاق ابروی محراب می زنم در دیده ام خیال تو هر دم بصورتیست هر لحظه نقش تازه ای بر آب می …
شمارهٔ ۸۲۶
چو وصف ابروی آن ماه عالمگیر میگفتم سخن پیچیدهتر از جوهر شمشیر میگفتم چه رنگی بود جوش خلوت ناز و نیاز امشب تو میگردی …
شمارهٔ ۸۲۷
شب غم، بی جمالش، ساغر، اخگر بود در دستم ز هر موجی قدح بال سمندر بود در دستم سر و سامان دلجمعی است بی سامانی دنیا پریشان …
شمارهٔ ۸۲۸
عقل افلاطون منش را ریشخندی می زنم بر در دیوانگی دانسته چندی می زنم می روم از خویشتن امشب به یاد زلف او همتی یاران! که دس…
شمارهٔ ۸۲۹
ما را بود ز خون جگر لاله رنگ چشم بادا ترا ز باده بهار فرنگ چشم مانند زخم دوخته نگشود بر رخم ترسیده بسکه زان بت مژگان خدن…
شمارهٔ ۸۳۰
دیده بر روی خیال تو شبی واکردیم چشم پوشیده جمال تو تماشا کردیم الفت عالمیان بسکه نفاق آمیز است خویش را گرد رم وحشت عنقا …