غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۰۱
نه همین چون نی، گلو بی دور ساغر بود خشک موج خونم در سراپا همچو جوهر بود خشک گرچه سر تا پا تنم در بزم حیرت بود چشم چشم چش…
شمارهٔ ۸۰۲
در تنم از خون نمی گذاشت فریاد لخت دل می آرد از چشمم برون، داد از سرشک نیست در ویرانهٔ دل آب و آبادانیی دیده تا گردید در …
شمارهٔ ۸۰۳
دل از کف رفت بدگو را ز کلفت در وفور زنگ خورد فولاد را سازد چو ناخن بند مور زنگ فلک را هست در بالا دوی زینت زمهر و مه بلی…
شمارهٔ ۸۰۴
کشیده لاله شراب شبانه از رگ سنگ چو شعله خونش ازان زد زبانه از رگ سنگ رضا بخوردن خون دادایم این و آن هم نیست رسانده روزی …
شمارهٔ ۸۰۵
حسن صدا از آن دهن غنچه فام تنگ چون معنی لطیف بود در کلام تنگ گل گل نموده عارضش از حلقه های زلف چون جلوهٔ ستاره به هنگام …
شمارهٔ ۸۰۶
باشد کسی که سر خوی او ز جام دل دایم به رنگ غنچه بخندد به کام دل کی دلنشین شود اگر از دل سخن نخاست گوش دل آمده شنوای کلام…
شمارهٔ ۸۰۷
گل کی نهد از ناز قدم بر سر بلبل باشد به چمن سایهٔ گل افسر بلبل دریاب در این باغ بهار دم عیسی غافل مشو از نالهٔ جان پرور …
شمارهٔ ۸۰۸
خنجر مژگان او زد زخم پنهانی به دل منصب در خاک و خون غلطیدن ارزانی به دل تا کند با ناوک بیداد او نسبت درست داده اند از رو…
شمارهٔ ۸۰۹
چو گل ز فیض صبوحی پر است جام جمال به یک پیاله می از صاف رنگ مالامال ز بد مجوی بجز فتنه چون بیابد دست زبان شورش زنبور نیس…
شمارهٔ ۸۱۰
از فیض عشق دید بسی فتح باب دل دریای رحمت است چو گردید آب دل پیکان دل شکار کمان ابروی مرا زنجیر ساز آمده از پیچ و تاب دل …