غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱۱
از نور بندگیست فروغ جبین دل جز «عبده» چه نقش سزد بر نگین دل گام مراد یافته از حاصل دو کون پاشید آنکه تخم وفا در زمین دل …
شمارهٔ ۸۱۲
یار می آید و به استقبال می روم دمبدم ز حال به حال هر چه شد دلنشین عزیز بود مردم چشم آینه است مثال چون تصور کنم میانش را …
شمارهٔ ۸۱۳
می گشاید چشم بستن قفل درهای وصال پلک ها بر هم بود چسباندهٔ مشق خیال گرد کلفت بسکه بر رخسارم از جوش غم است روی بر دیوار د…
شمارهٔ ۸۱۴
بیند چو خرامیدن رنگین ترا گل روبد ره جولان تو با موج صفا گل لخت جگر آویخته در دامن آهم یا از چمن آورده برون باد صبا گل ب…
شمارهٔ ۸۱۵
به محشر تا سری از خاک بیرون آورم چون گل سراپا پنجه گردم تا گریبانی درم چون گل ز جوش تا توانی می توانم زین چمن خود را بدا…
شمارهٔ ۸۱۶
دارد دلم مهر علی از بس که پنهان در بغل هر ذرهٔ خاکم بود خورشید تابان در بغل باشد دبستان ترا کیفیت صحن چمن چون غنچه طفلی …
شمارهٔ ۸۱۷
آن سبک مغزی که بر تن پروری بنهاد دل از خریت شد اسیر منجلاب آب و گل می خورم هر لحظه زخم تازه ای زان چشم شوخ بسکه از هر جن…
شمارهٔ ۸۱۸
هرگز نبوده غیر توام آرزوی دل یارب تهی مباد ازین می سبوی دل جز غنچه ای که می شکفد از نسیم صبح از کس ندیده ایم درین باغ رو…
شمارهٔ ۸۱۹
کو زبانی که دهم شرح گرفتاری دل مگر از طرز نگاهم شنوی زاری دل نقد فرصت که به غمخواری دل خرج کنی صرف کن خانه خراب از پی غم…
شمارهٔ ۸۲۰
کی غمی از پا و کی پروای از سر داشتم زان قیامت جلوه در دل شور محشر داشتم با زبان حال تا حال دلم گوید به یار نامهٔ صد پاره…