غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۶۱
کجا روم که به دردم رسید و هیچ نگفت فغان که نالهٔ زارم شنید و هیچ نگفت چو دید شوخی شبنم ببرگ گل در باغ لب از حجاب به دندا…
شمارهٔ ۳۶۲
مه است روی تو یا آفتاب ازین دو کدام است مزه است لعل لبت یا شراب ازین دو کدام است دو ابر و خط پشت لبت دو مطلع شوخند اسیر …
شمارهٔ ۳۶۳
عالم از جوش بهاران چه بسامان شده است شش جهت نام خدا یک گل خندان شده است
شمارهٔ ۳۶۴
بهر روزی دلم غمین نیست گو کمتر باش بیش ازین نیست کو پادشهی که در پی نام دستش ته سنگ از نگین نیست داد از اشکی که نیست خون…
شمارهٔ ۳۶۵
به عاشقان نه از امروز بر سر جنگ است که کین ما به دلش چون شراره در سنگ است فتد ز چشم تو بر حلقه های زلف شکست به سایهٔ خود…
شمارهٔ ۳۶۶
رقص او تنها نه گرم پیچ و تابم کرده است شعلهٔ آواز پرسوزش کبابم کرده است عشق را نازم که بهر سکهٔ داغ جنون از همه افراد …
شمارهٔ ۳۶۷
هر دلی کز دست شد پابست اوست پای بست حسن بالا دست اوست سوختن صد داغ بر دل در دمی کارهای عشق آتش دست اوست ناوکش جست از دل …
شمارهٔ ۳۶۸
چشم از عارض او خون جگر اندودست دل سراسیمهٔ زلفش چو شرر در دو دست نیست جز آینهٔ صورت بی رنگی او آنچه در دائرهٔ کون و مکا …
شمارهٔ ۳۶۹
غافلی کز جور خواهی شیشهٔ دلها شکست می رسد ظالم نخست از موج بر دریا شکست خنده کمتر کن که می میرد دل از جوش نشاط می رسد ای…
شمارهٔ ۳۷۰
عاشقان را با پریشانی ست پیمانی درست نقش ما بنشسته با زلف پریشانی درست حسن شوخش پرده برگیرد اگر از روی کار در جهان باقی ن…