غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۵۱
شد شباب و جسم غم فرسوده با ما مانده است شاه رفت و گردی از دنبال برجا مانده است تا اثر در روزگار از کوه و صحرا مانده است …
شمارهٔ ۲۵۲
سرتاسر آفاق به فرمان خط اوست دور فلک از حلقه بگوشان خط اوست در شیشه پری کرد نهان جوش صفایش رخ آینهٔ جلوهٔ پنهان خط اوست …
شمارهٔ ۲۵۳
دور از تو هر لبی که می ناب خورده است لب نیست لختی از دل خوناب خورده است اشکم ز دیدهٔ بیضهٔ طوطی فرو چکد زان حسن سبزه بسک…
شمارهٔ ۲۵۴
دل به غیر از باده زار و ناتوان افتاده است چارهٔ کارش همین آتش به جان افتاده است تا دلم در فکر رخسار بتان افتاده است همچو…
شمارهٔ ۲۵۵
چشمت که ز خون ما شرابی است دایم پی خان و مان خرابی است روی تو چو آفتاب پرنور لعلت گل قند آفتابی است محو خط تست چشم مستت …
شمارهٔ ۲۵۶
همین نه لاله به داغ تو ای سمنبر سوخت به باغ غنچهٔ گل چون فتیله عنبر سوخت زجلوه ای که نمود آفتاب دیدارت در آینه چون پر و …
شمارهٔ ۲۵۷
همین نه لعل ترا معجز دم عیساست ز رویت آینه را جلوهٔ ید بیضاست چه دولتی است که در عشق بشکند رنگی به دستم آینه از عکس خویش…
شمارهٔ ۲۵۸
در تماشای رخت تاب و توان از ما نیست در ره شوق به جان تو که جان از نیست موج را صورت هستی نبود جز دریا دل مسافر چو شد از س…
شمارهٔ ۲۵۹
هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است هر برگ که بینی کف افسوس بهار است باد سحری بسکه بر او برگ گل افشاند هر سرو به بستان دم …
شمارهٔ ۲۶۰
باز در جیب و کنارم همه خون ریخته است اشک، دل را مگر از دیده برون ریخته است بلدی در ره رفتن زخودم حاجت نیست همه جا لخت دل…