غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۷۱
پیوسته ذوق باده چو خون در دل من است گویی ز صاف و درد می آب و گل من است از تخم عشق یار که در سینه کاشتم برداشتن دل از دو …
شمارهٔ ۲۷۲
درویشیم به حشمت دارا برابر است فقرم به پادشاهی دنیا برابر ا ست آنجا که عشق شور به بحر دل افکند یک قطرهٔ سرشک به دریا برا…
شمارهٔ ۲۷۳
دل افروخته را آفت افسردن نیست هر کرا زنده به عشق است غم مردن نیست کرد گردآوری خود دلم از پهلوی صبر کار گرداب به جز گریه …
شمارهٔ ۲۷۴
این ماه چارده که ترا در برابر است حقا که پیش روی تو نادر برابر است افشای عیب خود نکنی روبروی خلق چون معصیت کنی که خدا در…
شمارهٔ ۲۷۵
رهزن دین و دلم آن نرگس جادو بس است تیر روی ترکش مژگان نگاه او بس است چشم من بر ما ضعیفان ناز آن ابرو بس است با کمان سختی…
شمارهٔ ۲۷۶
هر که او با قامت خم گشته غافل خفته است بی خبر در سایهٔ دیوار مایل خفته است گر سرپایی زنی با دست بخشش فرصت است دولت بیدار…
شمارهٔ ۲۷۷
کوکب بخت سیه روزان مدام افسرده است خال بر رخسارهٔ سبزان چراغ مرده است بسکه می پیچد به خود از تیره روزیهای من شام هجران س…
شمارهٔ ۲۷۸
لعلت مرا به کام دل آب حیات ریخت گویی خدا ز شیرهٔ جان این نبات ریخت هنگامه ساز صد چو زلیخا و یوسف است ته جرعه ای که حسن ت…
شمارهٔ ۲۷۹
تا نقاب از عارض آن سرو چمن پیرا گرفت لاله از شرم رخ لعلش ره صحرا گرفت جلوه گر ز آیینهٔ نقصان شود حسن کمال تا به سروستان …
شمارهٔ ۲۸۰
خامشی با وضع شوخ آن صنم پیوسته است با لبش از جوش شیرینی بهم پیوسته است حلقه های چشم ارباب نظر با یکدگر در سر کوی تو چون …