غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
بیا که موسم جوش بهار ییلاق است پیاله گیر که گل در کنار ییلاق است چرا نهان بود از دیده ها به پردهٔ غیب اگر نه خلد برین شر…
شمارهٔ ۲۳۲
ز وانمود پریشانی ام چو گل عار است که مشت بسته چو غنچه هزار دینار است ز مرد کار مجو جز ملایمت در خشم که چین جوهر ابروی تی…
شمارهٔ ۲۳۳
حقپرستی پیش ما ترک تمنا کردن است فرصت امروز صرف کار فردا کردن است بهر شهرت گوشه گیریهای ارباب ریا خویش را چون بوی گل در …
شمارهٔ ۲۳۴
طرهٔ مشکین چو جانان دسته بست دل ز دود آه ریحان دسته بست از دریدن در غمت دل غنچه وار یک بغل چاک گریبان دسته بست بسکه شب د…
شمارهٔ ۲۳۵
بسکه سر در صیدگاهش بر زمین افتاده است هر طرف چون نقش پا نقش جبین افتاده است پیش ما باشد یکی پست و بلند روزگار نقش ما برخ…
شمارهٔ ۲۳۶
در توبه کوش، توبه حصار سلامت است سیلاب خرمن گنه اشک ندامت است از شب توان گرفت مکافات روز را روزی که نیست شب ز پی او قیام…
شمارهٔ ۲۳۷
هیچ اثر از پختگی ها با زبان معلوم نیست این ثمر را بسکه خام است استخوان معلوم نیست از دلایل راه حق چون رشتهٔ گوهر گم است …
شمارهٔ ۲۳۸
دل که از بالای چشمت در گناه افتاده است یوسفی از پهلوی اخوان به چاه افتاده است بر فلک آهی که امشب برق جولان گشته بود کز ش…
شمارهٔ ۲۳۹
تا سر ما کشتگان آن تندخو بر کف گرفت شد چنان سرخوش که پنداری کدو بر کف گرفت آب گردد بس که از شرم صفای عارضش دست از آن آیی…
شمارهٔ ۲۴۰
نهادی بر دلم ای نازنین دست ازین دست است احوالم ازین دست سرت درد خمار می مبیناد مبادا تکیه گاه آن چنین دست بود چون غنچهٔ …