غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۲۱
پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت کوه تمکین ترا زور می از جا برداشت کاش برداشتی از خواش دنیا دل را آنکه بر دوش هوس بار …
شمارهٔ ۲۲۲
برای منصب خاشاک روبی نجف است اگر بهم مژگان را همیشه جنگ صف است زکشتزار دگر روزی اهل معنی را برات دانهٔ ما بر قلمرو صدف ا…
شمارهٔ ۲۲۳
لب چو مینا بگشود انجمنی خندان ساخت بزم را نام خدا از سخنی خندان ساخت چرخ کس را ندهد خرمی از پهلوی خویش صد دل غنچه شکست و…
شمارهٔ ۲۲۴
می کند چشم تو تا بیخود ز ساغر گشته است آنقدر مستی که مژگان هم از او برگشته است در ره شوق تو از بس پر برون آورده است نامه…
شمارهٔ ۲۲۵
دشمن جان و تنش تاج زر است هر که همچون شمع زرین افسر است سبزهٔ خط را دهد نشو و نما داد از حسنت که دشمن پرور است با خیال آ…
شمارهٔ ۲۲۶
اضطرابم آتش رخسار او را دامن است شمع گل از شعلهٔ آواز بلبل روشن است تیغ اقبالش خورد بر ابر در پیکار نفس هر کرا چون کوه پ…
شمارهٔ ۲۲۷
هر دلی آیینه دار صورت اندیشه ای است این پری هر دم برنگ تازه ای در شیشه ای است هر دم از عمر سبکسیر تو قدری کم شود آمد و ر…
شمارهٔ ۲۲۸
وارستگی از خویش ترا رهبر فیض است دلبستگی تست که قفل در فیض است مانند نسیم سحری در ره شوقش پرواز دل از سینه به بال و پر ف…
شمارهٔ ۲۲۹
دل که کارش با کریم افتاده در فرخندگی است زانکه بیشک پیشهٔ اهل کرم بخشندگی است سربلندی اهل عالم را ز سر افکندگی است باعث …
شمارهٔ ۲۳۰
صفای پیکرت آئینه دار مهتاب است گل از رخ تو حیب و کنار مهتاب است چمن چمن گل رنگ است بی تو در پرواز بیا که موسم جوش بهار م…