غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
از سرو قدت کج نظران را چه گشاید وز خاک درت بصران را چه گشاید جز خون گره بسته به نوک مژه شبها از لعل تو خونین جگران را چه…
شمارهٔ ۱۴۲
هر شبم بی تو به صد غم بگذرد شب چنین بر عاشقان کم بگذرد بس که بر روی زمین می بارم اشک ترسم از روی دگر نم بگذرد نقد دل گم …
شمارهٔ ۱۴۳
کی بود کی که شب محنت من روز شود صبح اقبال من آن روی دل افروز شود بی تو از سینه چو خواهم که برآرم نفسی نارسیده به دلم آه …
شمارهٔ ۱۴۴
از تنت گر قبا گشاده شود گره از کار ما گشاده شود صبح دولت دمد چو از رویت سر زلف دو تا گشاده شود در غمخانه ام ز بی یاری از…
شمارهٔ ۱۴۵
رخت که بر مه رخشان خطی ز نیل کشید به چشم روشن عاشق ز سرمه میل کشید کمال صنع ازل را تویی دلیل را خط تو حرف خطا بر رخ دلیل…
شمارهٔ ۱۴۶
مدت رفتن آن مه به سفر دیر کشید مهلت قاصد و تأخیر خبر دیر کشید به غباری که به هر سو رود از موکب او آرزومندی اصحاب نظر دیر…
شمارهٔ ۱۴۷
کس رخت را چو گل نظاره نکرد که گریبان چو غنچه پاره نکرد با دل عاشقان کند دل تو آنچه با شیشه سنگ خاره نکرد هر که زیر کمر م…
شمارهٔ ۱۴۸
چون قدح کز شراب پر گردد چشمم از خون ناب پر گردد ماه نو ساغر، آفتاب می است ماه نو ز آفتاب پر گردد بس که سوزد دلم جهان چه …
شمارهٔ ۱۴۹
داغ هجرم لب خشک از مژه تر میسازد شربت مرگ من از خون جگر میسازد خط مشکین که بناگوش تو میآراید فتنه تازه پی اهل نظر می…
شمارهٔ ۱۵۰
دلم از رشک صبا می لرزد کز وی آن زلف دو تا می لرزد بس که می ترسد از آزار تنت بند بر بند قبا می لرزد می نهم پا که زنم دست …