غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
آن که تیغ مهر او در سینه صد چاکم زند کشته آنم که چون مه خیمه بر خاکم زند شویم از خون جگر گر صد رقم هر دم قلم جز خیال خط …
شمارهٔ ۱۲۲
دل دید لبت وز دو جهان بی خبر افتاد بین مستی این می که عجب کارگر افتاد هرجا ز تو شوریست همانا که ز خوبان در طینت پاک تو ن…
شمارهٔ ۱۲۳
برهنگان چمن باز سبزپوش شدند ز تیغ خور سپر رند باده نوش شدند نوای عیش زد از شاخ سرو مرغ سحر معاشران همه در نعره و خروش شد…
شمارهٔ ۱۲۴
چو رند خط به حریفان دردخواره نویسد به درد تیره خم بر سفال پاره نویسد گرفت روی تو ملک جهان وز خط مشکین خراج بر مه و خور ب…
شمارهٔ ۱۲۵
خوبرویان جهان رسم وفا نشناسند قدر یاری و وفاداری ما نشناسند جز ره عشق بتان راه دگر می جویند اهل تقلید که راهی به خدا نشن…
شمارهٔ ۱۲۶
بر دل عاشق چو زخم از نشتر خاری رسد زان گل راحت دمد چون از کف یاری رسد چون به سیلی رانیم خواهم که دارم دیده پیش لیک ترسم …
شمارهٔ ۱۲۷
دوستان از ناله زارم صدایی بشنوید وز خروش سیل اشکم ماجرایی بشنوید مجلس انس است دور از وحشت بیگانگان ز آشنایی داستان آشنای…
شمارهٔ ۱۲۸
منم امروز حریف قدح آشامی چند چهره رنگین چو گل از باده گل اندامی چند بهر ساقیگری و مطربی و قوالی کرده آرام دل خویش دلارام…
شمارهٔ ۱۲۹
چو خندان جام می کام از لب لعل تو بردارد صراحی گریه خونین ز رشکش در گلو آرد عجب جاییست کوی تو که بهر محنت عاشق زمینش خار …
شمارهٔ ۱۳۰
گر روی بی تو مرا داغ جگر تازه شود چون بیایی به توام مهر دگر تازه شود تازه شد خط و رخت از دم روشن نفسان چون گل و سبزه که …