غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱
چون رسوم شاهی از دور فلک بنیاد شد از دو سلطان احمد این ویرانه کاخ آباد شد دارد این خرم ز آب تیغ باغ داد را آنچنان کز آب …
شمارهٔ ۱۳۲
دي چو به بوستان تو را جا به کنار آب شد آب ز عکس روی تو چشمه آفتاب شد جست به باغ بی رخت لمعه برق آه من شاخ درخت شعله زد م…
شمارهٔ ۱۳۳
بر سر از چتر مرصع سایه ات می گستردند یا تماشا را ملایک بافته پر در پرند پرسش حال اسیران می کنی گاهی ز دور با رقیبانت همی…
شمارهٔ ۱۳۴
ز آب حیات مشک خطا را سرشتهاند گرد لب تو آیت رحمت نوشتهاند من که و کاخ عیش، که خشت وجود من از خاک رنج و چشمه محنت سرشته…
شمارهٔ ۱۳۵
اشکم به گلو گر ره فریاد نبندد ناله گرهم در دل ناشاد نبندد از کلک مصور مطلب صورت شیرین کین نقش بجز تیشه فرهاد نبندد ترسم …
شمارهٔ ۱۳۶
بر لبم تا نفسی می رود و می آید همدم یاد کسی می رود و می آید جان که از تن کند آمد شد کویت مرغیست که به باغ از قفسی می رود…
شمارهٔ ۱۳۷
چو یار زلف معنبر نبندد و نگشاید نقاب شب ز مه و خور نبندد و نگشاید چه تاب سیمبرم را رو ای صبا و بگویش که دمبدم کمر زر نبن…
شمارهٔ ۱۳۸
حیفم آید ز خدنگ تو که بر خاک افتد چشم دارد که بر این سینه صد چاک افتد دوز چاک دلم از تیرگه صیاد مباد که تو را زآتش آن شع…
شمارهٔ ۱۳۹
دل خون و جگر پرخون بار دگرم شب شد خونخواری امشب را اسباب مرتب شد هر جام که ساقی داد از بخل مرا نیمه چون یاد لبت کردم از …
شمارهٔ ۱۴۰
عاشقان از خطت چو یاد کنند از سویدای دل مداد کنند نامه شوق او به کلک مژه بر بیاض بصر سواد کنند مرده را جان مده ز لب که مب…