غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱
دل باز سراسیمه سیمین ذقنی شد مفتون شکرریزی شیرین سخنی شد هرچند که صد زخم ز خنجر به تنم زد هر یک پی بوسیدن دستش دهنی شد ب…
شمارهٔ ۱۶۲
مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد به رویت مردم چشم مرا راه نظر بندد مزن آتش به من ای مه ز داغ هجر خویش امشب مبادا د…
شمارهٔ ۱۶۳
سرت ز عارضه دهر دردمند مباد زمانه بر دل شاد تو غم پسند مباد تو جان اهل نیازی به چاربالش ناز تنت به ناز طبیبان نیازمند مب…
شمارهٔ ۱۶۴
بیا که قاصد فرخنده پی ز راه رسید رساند مژده که شاه جهان پناه رسید فروغ نور جمالش به چشم مهر افتاد صدای کوس جلالش به گوش …
شمارهٔ ۱۶۵
گریه تلخ من از خنده آن لب نگرید تشنه لب مردن من زان چه غبغب نگرید اشکم از عکس لبش باده صفت رنگین شد ساغر چشمم ازین باده …
شمارهٔ ۱۶۶
خشتی که روز مرگ مرا زیر سر نهند دارم همین مراد کزان خاک در نهند پیکان تو چو سرخ شود ز آتشین دلم خوش آنکه بهر داغ مرا بر …
شمارهٔ ۱۶۷
رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ قلم شد نیشکر وز نیشکر غرق شکر کاغذ تنک دل را چه طاقت پیش طعن حاسدان آری نیارد تاب زخ…
شمارهٔ ۱۶۸
قدت سرویست جانا سایه پرور به صد دل در هوای او صنوبر به آن خط بردی از اهل قلم دست نباشد آری انگشتان برابر چنان با دعویت د…
شمارهٔ ۱۶۹
عید شد و اندر کنار و بوسه با هم هر دو یار یار ما ناداده بوسه می کند از ما کنار دیدنش عید است و عیدی بوسه دادن بر لبش ای …
شمارهٔ ۱۷۰
ای به نظاره کرده رو موکب ماه من نگر خیل بتان سپاه او حشمت شاه من نگر پی سپرم به راه او باور اگر نمی کنی جسته ز نعل توسَن…