رباعیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
بود آینه وجود عالم مثلا وان آینه را وجود ما و تو جلا آن آینه چون یافت جلا شد به کمال مشهود جمال ذات و اسماء علا
شمارهٔ ۱۲۲
ای آنکه به بر و بحر بشتافته ای ور کوه رسیده پیش بشکافته ای پرسم خبری بهر خدا راست بگوی کز گمشده من چه خبر یافته ای
شمارهٔ ۱۲۳
ای دل تا کی فضولی و بوالعجبی از من چه نشان عافیت می طلبی سرگشته بود خواه ولی خواه نبی در وادی ما ادری ما یفعل بی
شمارهٔ ۱۲۴
گر خاک سر کوی مذلت باشی رسوا شده شهر و محلت باشی به زانکه به زرق و خودنمایی صد سال شایسته هفتاد و دو ملت باشی
شمارهٔ ۱۲۵
از پنجه پنج و ششدر شش بدرآی وز کشمکش سپهر سرکش بدرآی خواهی که چشی ذوق خوشی های عدم از ناخوشی وجود خود خوش بدرآی
شمارهٔ ۱۲۶
از لطف قد و صباحت خد چه کنی وز سلسله زلف مجعد چه کنی از هر طرفی جمال مطلق تابان ای بی خبر از حسن مقید چه کنی
شمارهٔ ۱۲۷
ای از تو به باغ هر گلی را رنگی هر مرغی را ز شوق تو آهنگی با کوه از اندوه تو رازی گفتند برخاست صدای ناله از هر سنگی
شمارهٔ ۱۲۸
رفتی که دلم ز بار غم رنجه کنی تا خاطرم از بار ستم رنجه کنی مشکل که زیم بی تو چو آیی روزی زنهار به خاک من قدم رنجه کنی
شمارهٔ ۱۲۹
نی ترک وجود غم فزاینده کنی نی آرزوی حیات پاینده کنی آینده عمر خواهی از رفته فزون در رفته چه کردی که در آینده کنی
شمارهٔ ۱۳۰
ای کرده نهان ز سایلت خوان عطا دریوزه احسان و تمنای عطا چون هست دلت به مرکز عدل محیط زان صورت حیف را خطی خواند خطا