رباعیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۴۱
با غیب به بویت آمد ای حرف شناس وانفاس تو را بود بر آن حرف اساس باش آگه ازان حرف در امید و هراس حرفی گفتم شگرف اگر داری پ…
شمارهٔ ۱۴۲
ای یافته مرهم خود از داغ مپرس نظاره طاووس کن از زاغ مپرس گفتار نکو شنو به قایل منگر انگور خور ای ساده دل از باغ مپرس
شمارهٔ ۱۴۳
در مسجد و خانقه بسی گردیدم بس شیخ و مرید را که پا بوسیدم نی یک ساعت ز هستی خود رستم نی آن که ز خویش رسته باشد دیدم
شمارهٔ ۱۴۴
صد تیغ جفا زدی و راندی ز درم وانگه گله می کنی که رفتی ز برم با این همه خاک باد بر فرق سرم گر عهد و وفای تو به پایان نبرم
شمارهٔ ۱۴۵
گفتم که هوای او برون شد ز سرم از خاک درش درد سر خود ببرم لیکن چو به حال خویش درمی نگرم صد بار گرفتارتر از پیشترم
شمارهٔ ۱۴۶
آن را که بود نور نبی در بشره حاجت نبود به طول و عرض شجره وان را که ز رخ نتابد این نور سره شجره ندهد به غیر لعنت ثمره
شمارهٔ ۱۴۷
بر مسند ناز خفته ای با دگران صد گوهر راز سفته ای با دگران با من سخن ار نگویی این بس که رسد در گوش من آنچه گفته ای با دگر…
شمارهٔ ۱۴۸
سرخی ز لب لعل به سنگ آوردن وز گل به گیاه بوی و رنگ آوردن مقصود دل از کام نهنگ آوردن بتوان، نتوان تو را به چنگ آوردن
شمارهٔ ۱۴۹
دل از روش مؤمن و ترسا برکن زنار مغان ببر چلیپا بشکن خود را به سر کوی مه ما افکن می بین رخ جانفزاش مهما امکن
شمارهٔ ۱۵۰
از نور ازل دلت منور بادا اسرار ابد در او مصور بادا بی آنکه عنان عزم تابی سویی ملک همه عالمت مسخر بادا